سبک دلبستگی چگونه بر روابط شما اثر می گذارد؟

سبک دلبستگی بزرگسالی ناشی از تعاملات بین فردی تکراری با مراقبان مهم یا والدین در زمان کودکی ایجاد می شود. این تعاملات اولیه با دیگرانِ مهم، انتظارات ما را در رابطه با نحوه پاسخگویی افراد به نیازهای ما، شکل می دهند و در واقع به عنوان یک نقشه راه عاطفی برای انتظارات ما از دیگران، عمل می کنند. با گذشت زمان، ما بر اساس بازخورد و دربرگیرندگی عاطفی مراقبانمان، معنای خودمان را به عنوان یک فرد مستقل می سازیم. به عنوان یک فرد بزرگسال، ما این سبکهای دلبستگی را به درون روابطمان با دیگران می بریم و «رقص» بین فردی پیچیده از احساسات، انگیزه ها و انتظارات را خلق می کنیم.

سبک دلبستگی ایمن:

بزرگسالان دارای سبک دلبستگی ایمن تمایل به ارزش گذاری روی روابط دارند و می توانند به راحتی خاطرات و احساسات کودکی شان را به روش های غیر دفاعی بشناسند. برای بزرگسالانی که دوران کودکی آنها همراه با خاطرات آسیب زا یا والدگری غیرقابل اعتماد / بی ثبات است، هنوز می توانند بر اساس اشتیاق و توانایی خود برای کار کردن روی این تجربیات ناخوشایند و اشراف بر تأثیرات آنها، سبک دلبستگی ایمنی «کسب کنند». وقتی افراد محبوب بزرگسالان دارای سبک دلبستگی ایمن، به راحتی در دسترس نیستند، اضطراب یا ترس شدیدی تجربه نمی کنند. آنها معتقدند که وقتی به آنها نیاز دارند، آنجا خواهند بود. (این نمونه ای از انتظارات از رابطه است که در دوران کودکی یادگیری شده است).

همانطور که “اظهارات معمول” بزرگسالان دارای هر یک از چهار سبک دلبستگی اصلی را مطالعه می نمایید، نحوه ای که این اظهارات در رابطه با انتظارات از والدین یا مراقبین اولیه یادگیری شده، در نظر داشته باشید. برای مثال، «من می دانم وقتی به (مادرم) نیاز پیدا کنم، (او) آنجا خواهد بود».

اظهارات معمول بزرگسال ایمن:

  • «من می دانم وقتی به او نیاز دارم، او خواهد بود».
  • «وقتی که پریشانم، او می تواند من را آرام کند».
  • «وقتی او به لحاظ عاطفی به من نزدیک می شود، لذت می برم زیرا احساس می کنم به لحاظ عاطفی به او نزدیک هستم».

سبک دلبستگی تحقیرآمیز / اجتنابی:

سبک دلبستگی تحقیرآمیز / اجتنابی اغلب با عدم توانایی بزرگسال برای یادآوری بسیاری از جزئیات درباره دوران کودکی او مشخص می شود. به عنوان مثال، هنگامی که در مورد روابط خانوادگی و یا دوران کودکی سوال می شود، ممکن است این بزرگسال  با بیانی شبیه به این پاسخ دهد: «خانواده ام … پدر و مادرم… نمی دانم. در مورد دوران کودکی ام چندان به یاد  نمی آورم». همچنین ممکن است تمایل داشته باشند پدر و مادر خود را بیش از حد ایده آل و یا بیش از حد بی ارزش توصیف کنند. این سبک دلبستگی می تواند به شکل انزوا و اجتناب از نزدیکی عاطفی بر روابط فعلی بزرگسال تاثیر بگذارد. ممکن است در ظاهر به میزان زیادی خودکامه یا مستقل به نظر برسند زیرا در دوران کودکی این افراد یاد گرفته اند که نشان دادن آسیب پذیری غیرقابل قبول است.

اظهارات معمول بزرگسال با سبک تحقیرآمیز/ اجتنابی:

  • « اگر او مرا دوست ندارد / مرا نمی خواهد، برایم مهم نیست».
  • «من به او نمی گویم ناراحت هستم، زیرا می توانم خودم از احساس خودم مراقبت کنم».
  • «مشکلی نیست همه چیز خوب است».

سبک دلبستگی دل مشغول/ اضطرابی:

سبک دلبستگی دل مشغول یا اضطرابی ممکن است در بزرگسالی به این صورت خود را آشکار کند که  «همیشه گرفتار است» و یا نگرانی هایی در مورد روابط فعلی یا گذشته دارد. تقریبا به نظر می رسد که این افراد در ذهن خود برای ذهن خودشان اتاق نداشته باشند. آنها کاملا با افکار درباره دیگران و حفظ روابط پر شده اند. موضوع اصلی این سبک دلبستگی، ترس از دست دادن روابط است. ممکن است حدس بزنید که این سبک دلبستگی در کودکانی که دسترس پذیری والدینشان متناقض یا غیرقابل پیش بینی است، ایجاد می شود. این امر می تواند باعث شود که کودکان نگران نحوه نگه داشتن روابط مهمی باشند که بی ثبات یا گیج کننده است.

اظهارات معمول بزرگسال دل مشغول:

  • «اغلب حیرانم که آیا او واقعا به من اهمیت می دهد یا نه».
  • « اغلب برای حمایت عاطفی به او احساس وابستگی می کنم».
  • «وقتی ناراحت میشوم، به او میگویم، اما واقعا کمک نمی کند که احساس بهتری داشته باشم».

سبک دلبستگی هراسان:

بزرگسالان دچار دلبستگی هراسان ممکن است دامنه وسیعی از علائم و ترکیبی از  هیجانات موجود در بزرگسالان دارای سبک تحقیرآمیز و دل مشغول را نشان دهند. دو موضوع اصلی سبک دلبستگی هراسان: (1) آنها احتمالا از خصومت والدینی زیاد یا طرد شدن آشکار و (2) از برخی سوء استفاده های جسمی یا جنسی رنج برده اند. این افراد ممكن است انواع برون ریزی علائم (مثلا سوء مصرف مواد مخدر / الكل و رفتارخودآسیبی) داشته باشند. آنها به شدت می خواهند به دیگران نزدیک شوند و ارتباطات معنی دار ایجاد کنند، هر چند از چشم انداز روابط واقعی با دیگران وحشت دارند، زیرا یاد گرفته اند که روابط می تواند بسیار خطرناک و حتی وحشتناک باشد.

“اظهارات معمول” زیر را به عنوان پیام هایی که این بزرگسالان در کودکی از والدین خود شنیده اند، در نظر بگیرید. به عنوان یک بزرگسال، آنها احتمالا این اظهارات مضر را درونی کرده اند و اکنون معتقدند که آنها در مورد خودشان درست هستند. به عنوان مثال تاثیر والدینی که به فرزند خردسال خود می گویند «چیزی درباره تو اشتباه است» را تصور کنید. این اظهارات می تواند تاثیر مخربی روی سلامت روان کودک و عزت نفس و  خود ارزشمندی او داشته باشد.

اظهارات معمول بزرگسال هراسان:

  • «چیزی درباره من اشتباه است».
  • “من مهم نیستم – من فقط از خودم متنفرم»
  • «هیچ کس نمی خواهد با کسی مثل من باشد».

همانطور که این چهار سبک دلبستگی بزرگسال را مطالعه می کنید، پیام هایی که درباره آنچه از دیگری انتظار دارید، روابط، و حتی خودتان، درونی کرده اید، در نظر بگیرید و آنها را با پیام هایی که از مراقبین اصلی خود دریافت کرده اید، ربط دهید. تصور کنید چگونه دو شخص می توانند متفاوت رفتار کنند، اگر یکی از آنها والدینی داشته باشد که با ثبات باشند و عشق دهند، در مقابل والدینی که در درامهای عاطفی خود غرق هستند و خود را فریب می دهند و باور دارند که برای فرزندان خود بهترین هستند.

پیام هایی که شما در مورد ارزش خود و نقاط قوت خود دریافت کرده اید و آنچه در روابط نزدیک با دیگران انتظار دارید، از کودکی بر بزرگسالی شما نقش بسته است. با این حال، حتی اگر در یک خانه ثابت بزرگ نشده اید که می تواند پایه ای برای سبک دلبستگی ایمن ایجاد کند، این فرصت را دارید که به عنوان بزرگسال روی فقدان ها، پیام های متناقض یا تجربیات آسیب زا که در کودکی داشته اید، کار کنید. از طریق عقل و درایت بزرگسالی لازم زمینه برای درمان هر گونه زخم های قدیمی و تبدیل شدن به والد قوی، دوست داشتنی و با ثبات برای فرزندانتان، فراهم می شود.

نویسنده: مریم شفیع خانی